Wieś ma przy lesie, dla mnie niebywała, jam Cię mocno pokochała. Biegam po łące, trawkę zgrabiam, chodzę na grzyby, zbieram jagody, kocham motyle i piękno polskiej przyrody. W stawie sitowie, a nad wodą ważki to moje przepiękne, radość dające obrazki. Łąki pachnące polnymi kwiatami i ptaki lecące po niebie kluczami. I śpiew leśnych ptaków i stukot dzięcioła, polnymi ścieżkami las do mnie woła...
Wieś ma kochana, wieś moja polska na zawsze pozostań taka swojska.
Piękne zdjęcia ! Pozdrowienia z lasu :)
OdpowiedzUsuńDziękuję bardzo :) Zaczynam tak trochę nieśmiało, ale może się rozkręcę. Pozdrawiam bardzo serdecznie, też spod lasu :)
UsuńAleż pięknie nad stawem i w stawie, zazdroszczę, bo u nas póki co dość naturalistycznie; poza tym bobry zrobiły wiosenne porządki po swojemu :(
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie